អង្គការវាយធ្វើបាបខ្ញុំណាស់ និងបញ្ជូនខ្ញុំឲ្យចេញពីសហករណ៍ ព្រោះជាញឹកញាប់ខ្ញុំបានធ្វើពុតជាឈឺ និងគេចពីការងារទៅរកម្ដាយនៅផ្ទះ។ នៅពេលរត់ទៅផ្ទះ អង្គការបានធ្វើការកសាងម្ដាយរបស់ខ្ញុំជាច្រើនដង ប៉ុន្តែម្ដាយរបស់ខ្ញុំតែងតែកាន់ជើងកូន និងស្ដីបន្ទោសទៅកាន់ប្រធានកងដែលវាយធ្វើបាបខ្ញុំ។ ទី គិន[1] អាយុ៦០ឆ្នាំ រស់នៅភូមិស្វាយខាងត្បូង ឃុំបាស្រែ ស្រុកអង្គរបូរី ខេត្តតាកែវ។ កាលពីក្មេង គិន បានរៀនត្រឹមថ្នាក់ទី១០(បច្ចុប្បន្នថ្នាក់ទី៣) និងចេះអានអក្សរបន្តិចបន្តួច។ គិន មានបងប្អូន៥នាក់ ក្នុងនោះគាត់គឺជាកូនទី៣។ បងប្អូនរបស់គិន ត្រូវបានអង្គការបញ្ជូនទៅក្នុងកងនារី, កងយុវជន...

ខ្ញុំមានការតក់ស្លុតយ៉ាងខ្លាំង នៅពេលបានឃើញកងឈ្លបចំនួន១២នាក់ដែលមានកាំភ្លើងគ្រប់ដៃចាប់យុវជនម្នាក់បិទមុខ និងចងដៃបត់ទៅក្រោយ ហើយប្រកាសកុំឲ្យប្រជាជនធ្វើដូចមនុស្សម្នាក់នោះដែលហ៊ានលួចរត់ទៅប្រទេសវៀតណាម។ នៅពេលប្រកាសរួច អង្គការបានយកកាំភ្លើងបាញ់ចំសៀតផ្កា រួចអូសយកសាកសពទៅក្នុងព្រៃដើម្បីវះពោះ និងកាត់ប្រមាត់យកមកបង្ហាញមនុស្សទាំងអស់នៅក្នុងអង្គប្រជុំ។ ទូច ឃីម អាយុ៦៦ឆ្នាំ រស់នៅភូមិសឹង្ហ ឃុំសឹង្ហ ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ ឃីម មានអាយុ១៩ឆ្នាំ។ ឃីម ត្រូវបានអង្គការបញ្ជូនទៅក្នុងក្រុមប្រមូលផ្ដុំជាមួយយុវជនជាច្រើននាក់ទៀត ដើម្បីចេញទៅធ្វើការងារកាត់ស្លឹកត្នោត និងដេកស្លឹកសម្រាប់ប្រក់ផ្ទះ ឬរោង រួចបន្តទៅធាក់រហាត់ទឹកធ្វើស្រែប្រាំង។ នៅឆ្នាំ១៩៧៦...

រឿងរ៉ាវដែលខ្ញុំមិនអាចបំភ្លេចបានគឺ អង្គការបានដាំបបរមួយខ្ទះធំដោយដាក់អង្ករចំនួន៧កំប៉ុងប៉ុណ្ណោះសម្រាប់ចែកឲ្យប្រជាជនហូបរួមគ្នាក្នុងសហករណ៍។ ដោយសារតែការអត់ឃ្លាន ប្រជាជនជាច្រើននាក់រួមទាំងគ្រួសារខ្ញុំបានកើតជំងឺក្ដៅខ្លួនខ្លាំង និងហើម ហើយប្រធានសហករណ៍បានរកថ្មាំខ្មែរមកដាំឲ្យផឹក។ ជាអកុសល ប្រជាជនជាច្រើននាក់ រួមទាំងប្ដីរបស់ខ្ញុំ និងកូនបានស្លាប់ដោយសារជំងឺនោះ។ អ៊ួង ស៊ីម អាយុ៧០ឆ្នាំ រស់នៅភូមិសឹង្ហ ឃុំសឹង្ហ ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ ស៊ីម បានរៀបការនៅក្នុងសម័យ លន់ នល់ ប៉ុន្តែនៅក្នុងភូមិដែលគាត់រស់នៅគឺគ្រប់គ្រងដោយក្រុមរំដោះ ស្រោចស្រង់ជាតិ។ អំឡុងពេល ស៊ីម...

នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម ខ្ញុំបានឃើញអង្គការបណ្ដើរប្រជាជនថ្មី និងប្រជាជនមូលដ្ឋានយកទៅសម្លាប់ទាំងខ្សែៗប្រមាណ៥០០ទៅ៦០០នាក់ ដោយប្រើដងចប គល់ឫស្សី និងភ្លៅរទេះ។ ចំណែកក្មេងតូចៗអង្គការបានបោះឡើងលើ រួចយកជំពុសទុងជាប់ជាមួយកាំភ្លើងចាក់ពីក្រោម។ ក្រៅពីនេះ ប្រជាជនជាច្រើននាក់បានស្លាប់ដោយសារអត់អាហារ ធ្វើការងារធ្ងន់ៗ និងឈឺគ្មានថ្នាំព្យាបាល។ សួន ផា អាយុ៦២ឆ្នាំ រស់នៅភូមិសឹង្ហ ឃុំសឹង្ហ ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងភូមិសឹង្ហ អង្គការបានគ្រប់គ្រងប្រជាជន តាំងពីឆ្នាំ១៩៧៣ ដោយមុនដំបូងប្រជាជនត្រូវបានរៀបចំឲ្យធ្វើស្រែប្រវាស់ដៃ។ បន្ទាប់មក អង្គការចាប់ផ្ដើមប្រមូលទ្រព្យសម្បត្តិទាំងអស់ដាក់ជារបស់រួម...

(តាកែវ) ឡាយ ខុន អាយុ៧៦ឆ្នាំ រស់នៅភូមិអង្គគគីរ ឃុំលាយបូរ ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ ខុន មានបងប្អូនចំនួន៤នាក់ ក្នុងនោះគាត់គឺជាកូនទី៣។ ខុន បានបាត់បង់ម្ដាយនៅក្នុងសម័យ លន់ នល់ ហើយបងប្រុសឈ្មោះ ម៉ែន នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម។ បងរបស់ខុន គឺជាប្រជាជនថ្មី និងត្រូវបានអង្គការហៅទៅសួរប្រវត្តិរូបដោយសន្យាថាឲ្យចូលទៅធ្វើការងារដូចមុនវិញ។ ប៉ុន្តែនៅដែលបងរបស់គាត់ ឆ្លើយតាមត្រង់ថាជាគ្រូបង្រៀន អង្គការបានមកហៅបងរបស់ខុន ទៅប្រជុំ...

(តាកែវ) ប៉ែន ស៊ីថា អាយុ៥៧ឆ្នាំ រស់នៅភូមិកណ្ដោល ឃុំពោធិអង្រ្គង ស្រុកបរសេដ្ឋ ខេត្តកំពង់ស្ពឺ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម ស៊ីថា មានអាយុជាង១០ឆ្នាំ។ ស៊ីថា ត្រូវបានអង្គការចាត់តាំងឲ្យចូលក្នុងកងចល័ត ដើម្បីធ្វើការរែកដីដំបូក លើកទំនប់ ស្ទូងដក រែកកណ្ដាប់ ច្រូតស្រូវ និងដាំដំឡូង។ ជាញឹកញាប់ ក្រុមរបស់ស៊ីថា ដែលមានសមាជិកប្រមាណ១៥ ទៅ២០នាក់ ត្រូវផ្លាស់ទីទៅធ្វើការនៅ វាលផល...

ណុប ម៉ៅ[1] អាយុ៦៩ឆ្នាំ(២០០៣) រស់នៅភូមិព្រៃមោក ឃុំស្រែរនោង ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ ម៉ៅ មានស្រុកកំណើតនៅភូមិព្រៃរុន ឃុំស្រង៉ែ ស្រុកទ្រាំង(កាលពីមុនស្រុកព្រៃសណ្ដែក) ​ខេត្តតាកែវ។ ម៉ៅ មានប្ដីឈ្មោះ យឹម ឆឹង និងបានផ្លាស់ទីលំនៅមកភូមិព្រៃមោកតាំងពីរៀបការរួច។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ កម្មាភិបាលខ្មែរក្រហមនៅក្នុងភូមិ បានមកហៅកូនរបស់ម៉ៅពីរនាក់ឈ្មោះ ម៉ន ឲ្យទៅធ្វើការងារក្នុងកងនារីឃុំព្រៃរំដេង និងឈ្មោះ ទូច ទៅធ្វើជាពេទ្យនៅឃុំស្រែរនោង(បច្ចុប្បន្នទីតាំងនោះធ្វើជាសាលាឃុំ)។...

ខ្ញុំឆ្អែតចិត្តណាស់ និងខឹងកងឈ្លបដែលបានយកដើមសង្កែវាយសម្លាប់ឪពុក និងប្អូនរបស់ខ្ញុំពីរនាក់នៅចំពោះមុខ។ ដើម្បីបានរស់រានមានជីវិត ឪពុករបស់ខ្ញុំខិតខំធ្វើបង្គីរាល់ថ្ងៃ ហូបអាហារមិនបានគ្រប់គ្រាន់ និងមិនដែលហ៊ានត្អូញត្អែរ ឬប្រឆាំងតវ៉ាទាល់តែសោះពេញមួយរបបខ្មែរក្រហម ប៉ុន្តែនៅគ្រាចុងក្រោយគាត់នៅតែបាត់បង់ជីវិត ដោយសារការរៀបចំសែនព្រេនឲ្យកូនស្រី។​ ម៉ក ស្រ៊ន[1] អាយុ៧៧ឆ្នាំ រស់នៅភូមិតាខូយ ឃុំជើងគួន ស្រុកសំរោង ខេត្តតាកែវ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម គ្រួសាររបស់ស្រ៊ន ត្រូវធ្វើការងារធ្ងន់ៗរាល់ថ្ងៃ ប៉ុន្តែរបបអាហារដែលគាត់ទទួលបានគឺបបររាវបន្តិចបន្តួច ហើយប្រសិនបើមានអ្នកត្អូញត្អែរ ឬប្រឆាំងអង្គការគឺត្រូវចាប់យកទៅសម្លាប់។​ ដើម្បីបានរស់រានមានជីវិត ឪពុករបស់ស៊្រន...

ស៊ឹម លីម អាយុ៥៧ឆ្នាំ រស់នៅភូមិកណ្ដោល ឃុំពោធិ៍អង្រ្គង ស្រុកបរសេដ្ឋ ខេត្តកំពង់ស្ពឺ។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម លីម បានចូលទៅក្នុងកងកុមារភូមិ ដើម្បីធ្វើការរើសអាចម៍គោ និងដើរកាប់ដើមទន្ទ្រានខែត្រយកទៅចិញ្ចាំ្រលាយជាមួយលាមក និងរែកដីដំបូកយកទៅលាយធ្វើជី។ នៅក្នុងកងកុមារ លីម មិនមានស្បែកជើងពាក់នោះទេ ហើយសម្លៀកបំពាក់ដែលទទួលបានពីអង្គការមានតែមួយសម្រាប់គត់ក្រៅពីនោះគឺជាសម្លៀកបំពាក់ចាស់ៗដែលគាត់ស្លៀកកាលពីសង្គមចាស់។ ចំពោះកុមារី ឬនារី អង្គការតម្រូវឲ្យកាត់សក់ខ្លីទាំងអស់ ព្រោះមិនមានសាប៊ូ ឬសម្រាប់ចងសក់នោះទេ។ មួយវិញទៀត លីម និងកុមារទាំងអស់បានចូលរៀនស្រៈ...

មន ឡៃ[1] ភេទស្រី អាយុ៤៣ឆ្នាំ រស់នៅភូមិស្រែឈើនាង ឃុំស្រែរនោង ស្រុកត្រាំកក់ ខេត្តតាកែវ។ ឡៃ មានឪពុកឈ្មោះ សែម មន ហើយម្ដាយឈ្មោះង៉ិល លឹម។ ឡៃ គឺជាស្ដ្រីមេម៉ាយ និងមានកូន៣នាក់។ នៅក្នុងសម័យខ្មែរក្រហម ឡៃ មានអាយុប្រមាណ១៥ឆ្នាំ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៥ បន្ទាប់ពីខ្មែរក្រហមទទួលបានជ័យជម្នះលើទាហាន លន់ នល់ ទាំងស្រុងប្រធានភូមិឈ្មោះម៉ា...

(តាកែវ)ក្រឹង គន[1] អាយុ៦០ឆ្នាំ រស់នៅភូមិផ្សារជ្រែ ឃុំអង្កាញ់ ស្រុកព្រៃកប្បាស ខេត្តតាកែវ។ នៅពេលក្រុមខ្មែរក្រហមគ្រប់គ្រងដំបូង គន បានចូលទៅក្នុងកងកុមារ ដើម្បីធ្វើការងារបោចស្មៅ និងលាយជីលាមកយកទៅដាក់ស្រែ។ នៅឆ្នាំ១៩៧៦ គន បានចូលទៅធ្វើការងារក្នុងកងចល័តនារី តាមការចាត់តាំងរបស់អង្គការដើម្បីធ្វើការបោចព្រៃ ឬកន្ទ្រាំង ធ្វើស្រែស្ទូង ដក ច្រូត នៅរដូវវស្សា និងប្រាំង និងធាក់រហាត់ទឹកបញ្ជូលស្រែប្រាំងនៅភ្នំបូរី។ នៅកន្លែងធ្វើការ គន...